Bezpieczne wykonywanie manewrów - hamowanie

 

Hamowanie – to manewr, który wykonujemy zawsze gdy wymagają tego warunki ruchu drogowego oraz w każdym innym przypadku kiedy chcemy zatrzymać pojazd. W sytuacjach niespodziewanych zdarza się, że trzeba hamować awaryjnie, co polega na silnym naciśnięciu pedału hamulca zasadniczego (nożnego) bez konieczności wciśnięcia pedału sprzęgła oraz przytrzymaniu hamulca w pozycji naciśniętej aż do zatrzymania pojazdu. Wtedy właśnie hamowanie będzie najskuteczniejsze ponieważ oprócz hamowania głównego występuje równocześnie hamowanie silnikiem poprzez układ napędowy samochodu. Skuteczność hamowania awaryjnego zależy nie tylko od szybkości reakcji kierowcy, ale również od przyczepności i gatunku opon, rodzaju nawierzchni jezdni oraz stanu układu hamulcowego. Do hamowania awaryjnego nie można przygotować się zawczasu, więc każdy kierowca powinien taki manewr przećwiczyć na mało używanym odcinku drogi (najlepiej poza miastem). 

       Przy hamowaniu w ruchu miejskim przed skrzyżowaniem ze znakiem STOP albo przed sygnalizacją świetlną, hamowanie rozpoczynamy od zdjęcia nogi z pedału przyspieszenia naciskając lekko, a potem stopniowo coraz mocniej na pedał hamulca. Samochód zaczyna zmniejszać prędkość a odległość od skrzyżowania stopniowo maleje. Teraz należy ustalić miejsce zatrzymania i starać się stopniowo wytracić prędkość aż do unieruchomienia pojazdu. W ostatniej fazie przed zatrzymaniem należy nacisnąć pedał sprzęgła, aby rozłączyć napęd i nie dopuścić do wyłączenia silnika, co odpowiada zazwyczaj odległości od 6-12m przed skrzyżowaniem. W początkowej i środkowej fazie hamowania nacisk na pedał hamulca musi stale wzrastać, natomiast w fazie końcowej wystarczy  już przytrzymywać  naciśnięty  hamulec, aby w łagodny sposób wytracić prędkość. 

      Przy każdym zatrzymaniu trzeba jednak pamiętać aby nigdy nie rozpoczynać hamowania od naciśnięcia pedału sprzęgła ponieważ wydłuża to drogę hamowania  zmniejszając jego skuteczność, a na mokrych i śliskich jezdniach jest wręcz niebezpieczne. Najskuteczniejszy sposób hamowania odbywa się przy równoczesnym hamowaniu pojazdu silnikiem i hamulcami, co jest korzystne nie tylko dla poprawy samego bezpieczeństwa ale ma korzystny wpływ na zmniejszenie zużycia okładzin ciernych w układzie hamulcowym.  Przy takim hamowaniu nie bez znaczenia jest też fakt zmniejszenia siły z jaką hamujemy, co zwiększa także komfort podróżowania. 

      Tak przeprowadzony manewr zatrzymania jest najbezpieczniejszy, albowiem nie wymaga ani dodatkowego redukowania biegów, ani nie rozprasza uwagi kierowcy, a jego skuteczność jest najwyższa. Czasami zdarza się, że przed zupełnym zatrzymaniem pojazdu przed skrzyżowaniem światło na sygnalizatorze zmienia się z czerwonego na zielone. Wtedy należy tylko zredukować prędkość i włączyć odpowiedni niższy bieg, a następnie kontynuować jazdę.                        

          Zatrzymanie na znaku STOP odbywa się w miejscu oznakowanym na jezdni linią ciągłą bezwzględnego zatrzymania, natomiast w przypadku braku takiej linii, zatrzymanie musi nastąpić na wysokości linii krawężnika, przy drodze z pierwszeństwem przejazdu. W każdym innym przypadku zatrzymanie odbywa się za tarczą znaku STOP w miejscu, z którego jest najlepszy widok na drogę albo torowisko kolejowe lub tramwajowe. Zatrzymanie przed sygnalizacją świetlną następuje obowiązkowo wtedy, gdy na sygnalizatorze pali się światło czerwone oraz wtedy, gdy przed dojechaniem do sygnalizatora, światło zmieniło się z zielonego na żółte. Wyjątkowo dopuszcza się możliwość przejechania przez skrzyżowanie bez zatrzymania przy zapalonym żółtym świetle, ale tylko w przypadku jeżeli to światło zapaliło się w momencie naszego wjazdu na skrzyżowanie. Oprócz wymienionych wyżej przypadków istnieje jeszcze obowiązek zatrzymania się przed sygnalizatorem, na którym obok czerwonego światła wyświetla się zielona strzałka warunkowego skrętu. Od momentu wprowadzenia możliwości warunkowego skrętu aż do lat 90-tych istniała możliwość kontynuowania jazdy bez zatrzymania, ale ten przepis przestał już obowiązywać i obecnie należy obowiązkowo zatrzymywać się przed takim sygnałem. Większość kierowców uparcie nie przestrzega tego przepisu zapominając o tym, że w ciągu ostatnich kilkunastu lat przybyło na naszych drogach kilka milionów aut, a wobec takiej sytuacji zagrożenie w ruchu drogowym wzrosło niepomiernie. A więc pamiętajmy że  lepiej nawet na krótko zatrzymywać się przed sygnalizatorem z zieloną strzałką warunkowego skrętu niż narazić się na wypadek drogowy. Obowiązek ten nie jest dokuczliwy, bowiem niemal zaraz po zatrzymaniu można kontynuować jazdę upewniwszy się o tym, że możemy bezpiecznie wjechać na skrzyżowanie. Bezpośrednią korzyścią dla wszystkich jest poprawa bezpieczeństwa na drodze. 

                                                                                                                                                                    

                                                                                                                            Charles

Parkowanie prostopadłe (porady dla każdego c.d.)

Parkowanie prostopadłe  - można wykonywać przodem lub tyłem w prawą lub lewą stronę, w zależności od ilości miejsca na parkingu.

     Parkowanie prostopadłe przodem w prawo polega na podjechaniu pojazdem równolegle do krawędzi jezdni, na wysokość pierwszego z zaparkowanych pojazdów ( tak aby lusterko z prawej strony naszego samochodu ustawiło się na wysokości lewego tylnego światła zespolonego samochodu zaparkowanego), a następnie na maksymalnym skręceniu kół w prawo i dojechaniu do końca wnęki parkingowej. W trakcie manewru trzeba zwracać uwagę na to aby pojazd ustawiał się centralnie pośrodku wnęki parkingowej w taki sposób, żeby pasażerowie mogli go opuścić bez przeszkód po obu stronach. Parkowanie wykonuje się z minimalną prędkością i na „pół sprzęgle” co oznacza że nigdy nie należy zwalniać pedału sprzęgła do samego końca. Istotne jest także, aby obroty silnika nie były zbyt duże i nie przekraczały1,5 tys./min. na płaskim terenie. Im bardziej stromy wjazd  na parking, tym do ruszania konieczne są wyższe obroty silnika.(Fot. 1, 2 i 3)

     Parkowanie prostopadłe przodem w lewo wykonuje się identycznie, zwracając uwagę na wyrównanie lewego lusterka do linii prawego boku pierwszego zaparkowanego pojazdu oraz ustawiając pojazd we wnęce przy minimalnej prędkości. Przy parkowaniu należy zawsze pamiętać o sygnalizowaniu kierunkowskazem zamiaru wykonania tego manewru oraz o dokładnym upewnieniu się czy można bezpiecznie wykonać ten manewr.

  

Fot.1 Parkowanie przodem w prawo, (faza pierwsza)

Fot.2 Parkowanie przodem (faza druga).

Fot.3 Parkowanie przodem (faza trzecia)

     Parkowanie prostopadłe tyłem w prawo rozpoczyna się od zatrzymania naszego pojazdu na linii bocznej drugiego samochodu w ten sposób, aby tylne koło było ustawione na wysokości lewego boku lub tylnego światła zespolonego. W dalszej kolejności należy zasygnalizować kierunkowskazem zamiar parkowania, włączyć wsteczny bieg i skręcając kierownicę maksymalnie w prawo powoli ruszać ( na „pół sprzęgle”) przy minimalnych obrotach silnika. Kiedy tył naszego samochodu znajdzie się już we wnęce, należy odkręcić kierownicę w lewo do jazdy na wprost i wolno dojechać do końca wnęki. Wykonując opisane tu manewry, należy pamiętać o ciągłej obserwacji toru jazdy naszego pojazdu  (w  lewym i prawym bocznym lusterku) i aktywnym korygowaniu jego  równoległego ustawienia względem zaparkowanych już pojazdów, aż do końcowego zatrzymania. 

      Poniżej przykład prawidłowego parkowania pojazdu (w 3 etapach) pomiędzy samochodami już zaparkowanymi. (Fot 4,5 i 6)

Fot.4  Faza pierwsza (ustawienie tyłu pojazdu na wysokości boku auta zaparkowanego)

Fot.5 Faza druga (wjazd do wnęki z maksymalnie skręconymi kołami)

Fot.6 Faza trzecia (ustawienie równoległe w momencie prostowania kół)

Parkowanie ukośne – w prawo lub w lewo wykonuje się podobnie jak parkowanie prostopadłe poprzez ustawienie pojazdu na linii wzroku przebiegającej od prawego lub lewego lusterka bocznego do wewnętrznego światła zespolonego pierwszego z zaparkowanych pojazdów oraz powolnym ruszeniu z równoczesnym skręceniem kół pod kątem ok. 45 stopni.

      W trakcie wykonywania manewru trzeba zwracać uwagę na centralne ustawienie samochodu pomiędzy pojazdami zaparkowanymi, a także o sygnalizowaniu zamiaru parkowania.  

                                                                                  Życzę sukcesów, Charles

Parkowanie samochodu - porady dla każdego kierowcy

  Parkowanie, to zazwyczaj taki manewr, który dostarcza młodemu kierowcy sporo kłopotu niezależnie od tego czy trzeba wjechać pomiędzy inne samochody zaparkowane równolegle, czy też prostopadle do krawężnika. Wielu kierowców pomimo zdobycia niezbędnego doświadczenia „za kółkiem” przez pierwsze lata, ciągle zmaga się z problemami przy parkowaniu pojazdu, stosując metodę prób i błędów, która prowadzi w końcu do sukcesu. 

       Ale może warto skorzystać ze sprawdzonych metod, które są zawsze niezawodne, z uwagi na swoją powtarzalność.

       Zachodzi pytanie; jak więc skutecznie pomóc młodym i niedoświadczonym kierowcom aby skrócić do minimum czas potrzebny do nauczenia się tych manewrów?

       Otóż na podstawie swojego doświadczenia za kierownicą, a także metod stosowanych przeze mnie w trakcie nauki jazdy, wypracowana została niezawodna metoda parkowania   która jest łatwa do przyswojenia nawet dla niewprawnych kierowców.

Uwaga:  Najważniejsza zasada, której należy bezwzględnie przestrzegać przy każdego rodzaju parkowaniu polega na utrzymywaniu jednakowych obrotów silnika w granicach ok. 1500 obr/min i stopniowym  zwalnianiu pedału sprzęgła oraz wolnej jeździe aż do końcowego zatrzymania. W trakcie wykonywania manewru (przy parkowaniu prostopadle do jezdni) należy przez cały czas kontrolować tor jazdy naszego pojazdu w taki sposób aby odległość od zaparkowanych pojazdów była jednakowa po obu stronach.   

       Trzeba zawsze pamiętać, że przy parkowaniu prędkość jazdy musi być minimalna - co osiągamy poprzez stopniowe zwalnianie i naciskanie pedału sprzęgła.

      Nie powinno się nigdy zwalniać sprzęgła do końca, ani też  nadmiernie dodawać gazu przy minimalnie puszczonym pedale sprzęgła. W pierwszym przypadku samochód może zbyt szybko ruszyć i uderzyć w inne pojazdy, a w drugim można doprowadzić do przypalenia się tarcz ciernych w sprzęgle co prowadzi do znacznego skrócenia jego czasu eksploatacji.

Parkowanie równoległe –  polega na ocenie i wyborze odpowiedniego miejsca do postoju dla naszego pojazdu, a następnie wykonaniu manewru parkowania przodem lub tyłem oraz zatrzymaniu samochodu  równolegle do krawężnika z zachowaniem odpowiednich odległości od parkujących pojazdów. Do parkowania równoległego tyłem potrzeba mniej miejsca niż do parkowania przodem, co daje kierowcy możliwość wyboru najlepszego miejsca. Przystępując do parkowania przodem przy prawej krawędzi jezdni, należy podjechać naszym samochodem równolegle do pierwszego z pojazdów między którymi zamierzamy zaparkować, (zachowując odległość około 60-80 cm). a następnie wyprzedzić linię jego zderzaka aż do wysokości prawego lusterka bocznego naszego pojazdu. W tym momencie należy wykonać ostry skręt kierownicą w prawo (aż do oporu) i następnie jechać jak najbliżej krawędzi jezdni, odkręcając stopniowo kierownicę w lewo oraz zatrzymać pojazd tuż przed zderzakiem drugiego pojazdu.

     Teraz należy włączyć wsteczny bieg i ruszając z minimalną prędkością odkręcić kierownicę maksymalnie w prawo. Cały czas trzeba kontrolować sytuację w lusterkach wstecznych lub oglądając się za siebie, aby w momencie przybliżenia się tylnego koła do krawężnika odkręcić kołem kierownicy maksymalnie w lewo. Samochód powinien dojechać jeszcze przednim kołem do krawędzi jezdni i zatrzymać się. W razie potrzeby, (kiedy jest zbyt mało miejsca) należy powtórzyć opisane czynności, aż do ostatecznego ustawienia pojazdu tuż przy krawężniku.  

     Parkowanie równoległe tyłem rozpoczyna się od ustawienia naszego pojazdu równolegle do samochodu zaparkowanego za wnęką postojową w ten sposób, aby tylne zderzaki obu pojazdów znalazły się na jednej linii. Teraz należy zasygnalizować kierunkowskazem zamiar parkowania oraz rozpocząć cofanie z jednoczesnym skrętem kierownicy „do oporu” aż do momentu, gdy nasz pojazd ustawi się pod kątem 45 stopni względem krawędzi jezdni. Teraz kontynuując jazdę należy odkręcić koło kierownicy w przeciwną stronę „do oporu” i dojechać do końca wnęki tak, aby przednie koła zatrzymały się jak najbliżej krawężnika. W tym momencie należy jeszcze tylko podjechać do przodu pamiętając o równoczesnym skręceniu kół w kierunku do jazdy na wprost i ustawieniu pojazdu równolegle do krawężnika w jednakowej odległości od obu zaparkowanych pojazdów. Trzeba pamiętać, że im dłuższy jest przód naszego pojazdu tym później musimy rozpoczynać skręt przed wjazdem do wnęki, aby nie zahaczyć o lewą tylną część zaparkowanego pojazdu. (Fot.1, 2 i 3)

 Fot.1 - faza pierwsza ustawienie równoległe  

            (tylne koła pojazdów na jednej linii)

Fot.2 faza drugaUstawienie ukośne pod kątem 45 stopni. 

Fot.3. Faza trzecia -

(ustawienie końcowe przy krawędzi jezdni)

 

UWAGA:  Przy parkowaniu obok samochodu z wystającym bagażnikiem  (typu sedan lub liftback) w pierwszej fazie parkowania trzeba ustawić samochód który parkujemy w taki sposób aby wyrównać tylne zderzaki obu pojazdów.
    Taki system parkowania zdaje z powodzeniem egzamin przy nauczaniu techniki jazdy dla uczących się jeździć przyszłych kierowców, ale z pewnością nadaje się dla każdego kto ma pewne kłopoty z ustawieniem samochodu w ciasnych miejscach parkingowych.

Życzę sukcesów w parkowaniu, Charles